Anjiyoplasti

Anjiyoplasti (İng. angioplasty; Yun. angeion damar, plassein biçimlendirmek), daralmış damarın kateter yoluyla genişletilmesi işlemidir.

Etimoloji

Yunanca angeion (damar) ve plassein (biçim vermek) sözcüklerinden türetilmiştir.

İşlemde, darlığa ulaştırılan balon şişirilerek damar genişletilir; ardından genellikle stent yerleştirilir.^[1]

Balonun tek başına uygulanması, damarın geri toparlanması ve yeniden daralması nedeniyle terk edilmiştir.

Bu nedenle günümüzde stent kullanımı standarttır.

İlaç salınımlı stentler, damar içi doku çoğalmasını engelleyerek yeniden daralmayı belirgin biçimde azaltmıştır.

Bu gelişme, alanın en önemli teknolojik ilerlemesidir.

ST yükselmeli miyokard enfarktüsünde birincil anjiyoplasti, tercih edilen tedavidir.

Bu tabloda zaman doğrudan kas kaybına eşittir; işlem olabildiğince erken yapılmalıdır.

Ulaşılamayan merkezlerde pıhtı eritici tedavi uygulanır ve hasta sonrasında sevk edilir.

Kararlı koroner hastalıkta ise durum farklıdır; bu ayrım son derece önemlidir.

Bu grupta işlem, yakınmaları azaltır ancak ölüm ve enfarktüs riskini belirgin biçimde düşürmez.

Bu bulgu, büyük çalışmaların en tartışılan sonuçlarından biridir.

Bu nedenle kararlı hastada önce en iyi ilaç tedavisi uygulanır; işlem yanıtsız olgularda düşünülür.

Bu ilkenin göz ardı edilmesi, gereksiz girişimlere yol açar.

Karmaşık çok damar hastalığında ve sol ana koroner darlığında, koroner arter baypas cerrahisi üstündür.

Bu karar, kardiyoloji ve cerrahinin birlikte değerlendirmesiyle verilir.

Darlığın işlevsel önemi, akım ölçümüyle değerlendirilebilir; görsel darlık her zaman iskemi yapmaz.

Bu yaklaşım, gereksiz stentlemeyi azaltmıştır.

İşlem sonrası ikili antiagregan tedavi zorunludur; süre stent tipine ve klinik duruma göre belirlenir.

Bu tedavinin erken kesilmesi, stent trombozuna ve ölüme yol açar.

Bu nedenle planlı cerrahiler, tedavi süresi tamamlanana kadar ertelenir; bu kural yaşamsaldır.

Komplikasyonlar arasında damar yaralanması, giriş yeri kanaması, kontrast nefropatisi ve inme bulunur.

Bilek yolundan girişim, kasık yoluna göre kanamayı azaltır ve tercih edilmektedir.

İşlem, kalp dışında böbrek, bacak ve boyun damarlarında da uygulanır.

Ancak bu bölgelerde endikasyonlar daha sınırlıdır; böbrek atardamarı girişimi çoğu hastada yarar sağlamamıştır.