Ekokardiyografi
Ekokardiyografi (İng. echocardiography; Yun. ēchō "yankı" + kardia "kalp" + graphein "yazmak"), yüksek frekanslı ses dalgalarının kalp yapılarından yansımasını kullanarak kalbin anatomisini, işlevini ve kan akımını gerçek zamanlı görüntüleyen invazif olmayan tanı yöntemidir.
Etimoloji
Yunanca ēchō (yankı, ses yansıması), kardia (kalp) ve graphein (yazmak, kaydetmek) sözcüklerinden türetilmiştir.
Klinik bağlam
Ekokardiyografi, kardiyolojide en sık kullanılan görüntüleme yöntemi olup ventrikül boyutları, ejeksiyon fraksiyonu, duvar hareketleri, kapak yapısı ve işlevi, perikard ve büyük damarların değerlendirilmesinde temel araçtır. Başlıca teknikler M-mod, iki boyutlu, Doppler (renkli, pulsed, continuous-wave), doku Doppler, strain görüntüleme ve üç boyutlu ekokardiyografidir. Uygulama yoluna göre transtorasik (TTE) ve transözofageal (TEE) olarak ayrılır; TEE sol atriyal apendiks, kapak vejetasyonu ve aort diseksiyonu gibi durumlarda daha yüksek çözünürlük sağlar.[1] Yoğun bakım ve acil serviste yatak başı odaklanmış ekokardiyografi (FoCUS), şok ayırıcı tanısı, kardiyak tamponad ve sıvı yanıtlılığı değerlendirmesinde yaygın olarak kullanılır.[2]
Eş anlamlılar
- Kalp ultrasonografisi
- EKO
İlgili terimler
- Ejeksiyon fraksiyonu
- Transözofageal ekokardiyografi
- Doppler ultrasonografi
- Perikardiyal efüzyon
- Kardiyak tamponad
- Kardiyak manyetik rezonans
Kaynaklar
- ↑ Lang RM, Badano LP, Mor-Avi V ve ark., Recommendations for Cardiac Chamber Quantification by Echocardiography in Adults: An Update from the American Society of Echocardiography and the European Association of Cardiovascular Imaging, Journal of the American Society of Echocardiography, 2015.
- ↑ Loscalzo J, Fauci AS, Kasper DL ve ark. (ed.), Harrison's Principles of Internal Medicine, 21. baskı, McGraw Hill, 2022.