Düşük
Düşük (İng. miscarriage), gebeliğin yirminci haftadan önce kendiliğinden sonlanmasıdır.
Etimoloji
Türkçe düşmek eyleminden türetilmiştir.
Klinik bağlam
Tanınan gebeliklerin önemli bir bölümünde görülür; gerçek sıklık, çok erken kayıplar fark edilmediğinden daha yüksektir.[1]
En sık neden, embriyodaki kromozom anomalileridir; erken kayıpların büyük çoğunluğu bu nedene bağlıdır.
Bu bilgi, danışmanlığın en önemli parçasıdır. Kadınlar sıklıkla kendilerini suçlar; çalışma, egzersiz, cinsel ilişki ya da stres nedeniyle olduğunu düşünürler.
Bu etkenlerin düşüğe yol açmadığının açıkça anlatılması, suçluluk duygusunu azaltır ve psikolojik iyileşmeye katkıda bulunur.
Risk etkenleri ileri anne yaşı, önceki düşük öyküsü, sigara, aşırı alkol, obezite, denetimsiz diyabet, tiroit hastalıkları ve rahim anomalileridir.
Klinik biçimler tanımlanmıştır: tehdit edilen düşük, kaçınılmaz düşük, tam ve tam olmayan düşük, missed abortus ve septik düşük.
Tehdit edilen düşükte kanama vardır ancak rahim ağzı kapalıdır ve gebelik sürmektedir; hastaların çoğunda gebelik normal biçimde devam eder.
Değerlendirmede ultrasonografi ve gebelik hormonu ölçümleri kullanılır. Tanı, tek bir ölçüme değil; belirlenmiş ölçütlere ve gerektiğinde yinelenen incelemelere dayandırılmalıdır.
Bu ilke kritiktir: canlı gebeliğin yanlışlıkla sonlandırılmasını önlemek için katı tanı ölçütleri benimsenmiştir.
En önemli ayırıcı tanı dış gebeliktir. Kanama ve ağrıyla başvuran her gebede bu olasılık dışlanmalıdır; rüptür ölümcül olabilir.
Rahim içinde gebelik görülmediği sürece, dış gebelik dışlanmış sayılmaz.
Yönetimde üç seçenek vardır: beklemeli izlem, ilaç tedavisi ve cerrahi boşaltma. Seçim, klinik duruma ve hastanın tercihine göre yapılır.
Ağır kanama, dolaşım bozukluğu ve enfeksiyon varlığında cerrahi tercih edilir.
Septik düşük, acil bir tablodur; geniş etkili antibiyotik ve gecikmesiz boşaltma gerekir.
Rh negatif kadınlarda anti-D immünoglobulin uygulanması ihmal edilmemelidir; bu basamak sonraki gebelikleri korur ve sıklıkla atlanır.
Yineleyen düşük, ardışık kayıplar sonrası araştırılır. Değerlendirmede antifosfolipid sendromu, rahim anomalileri, tiroit işlev bozukluğu ve ebeveyn kromozom incelemesi yer alır.
Antifosfolipid sendromu, tedavi edilebilir olması nedeniyle en önemli araştırma başlığıdır.
Psikolojik destek, tıbbi tedavi kadar önemlidir. Kaybın hafife alınması, hastaların en sık dile getirdiği olumsuz deneyimdir.
Sonraki gebelik için bekleme süresi konusunda katı kısıtlama gerekmediği gösterilmiştir.
Eş anlamlılar
- Abortus
- Gebelik kaybı
İlgili terimler
Kaynaklar
- ↑ Cunningham FG ve ark., Williams Obstetrics, 26. baskı, 2022.