Miyom

Miyom (İng. uterine fibroid; Yun. mys kas), rahim kas tabakasından köken alan iyi huylu tümördür.

Etimoloji

Yunanca mys (kas) sözcüğüne kitle belirten -oma ekinin getirilmesiyle oluşmuştur.

Tümör, tek bir kas hücresinden köken alır ve östrojen ile progesteron etkisiyle büyür.^[1]

Bu hormon bağımlılığı, klinik seyrin tümünü açıklar; üreme çağında büyür, menopoz sonrası küçülür.

Bu nedenle menopoz sonrasında büyüyen bir kitle, kötü huylu olasılığını akla getirmelidir; bu, önemli bir uyarı bulgusudur.

Yerleşim, belirtileri belirleyen en önemli etkendir; boyuttan daha belirleyicidir.

Rahim boşluğuna doğru büyüyen submüköz yerleşim, küçük olsa bile ağır kanamaya ve kısırlığa yol açar.

Kas içi yerleşim, rahmi büyütür ve bası belirtileri yapar.

Dışa doğru büyüyen subseröz yerleşim ise kanama yapmaz; bası ve ağrı ön plandadır.

Bu yerleşim-belirti ilişkisi, tedavi seçiminin temelini oluşturur.

Hastaların önemli bir bölümü belirtisizdir; rastlantısal olarak saptanan miyom tedavi gerektirmez.

Belirti verdiğinde en sık yakınma, ağır ve uzamış adet kanamasıdır; buna bağlı demir eksikliği anemisi gelişir.

Bası belirtileri arasında sık idrara çıkma, kabızlık ve karın alt bölümünde dolgunluk bulunur.

Nadiren üreter basısına ve böbrek genişlemesine yol açar; bu durum sessiz seyredebilir.

Ağrı, genellikle miyomun beslenmesinin bozulmasına bağlıdır; gebelikte kırmızı dejenerasyon ani ağrı yapar.

Saplı miyomun burulması da ani karın ağrısı nedenidir.

Doğurganlık üzerindeki etkisi yerleşime bağlıdır; boşluğu bozan miyomlar gebeliği engeller ve çıkarılmaları gebelik oranını artırır.

Buna karşın dıştaki miyomların çıkarılması doğurganlığa katkı sağlamaz; bu ayrım gereksiz cerrahiyi önler.

Tanı ultrason ile konur; boşluk değerlendirmesinde sonohisterografi ve histeroskopi kullanılır.

Hızlı büyüyen kitlede leiomyosarkom olasılığı düşünülür; ancak bu tümör seyrektir ve görüntülemeyle güvenilir biçimde ayrılamaz.

Bu belirsizlik, doku parçalayarak çıkarma tekniklerinin sınırlandırılmasına yol açmıştır.

Tedavi seçenekleri izlem, ilaç tedavisi, girişimsel yöntemler ve cerrahidir.

Hormonlu rahim içi araç, kanamanın denetiminde etkilidir.

Uterin arter embolizasyonu, rahmi koruyan etkili bir seçenektir.

Miyomektomi doğurganlığı korur; histerektomi ise kesin çözümdür.