İçeriğe atla

Hidronefroz

DrSozluk sitesinden
09.38, 23 Ağustos 2026 tarihinde Serkan (mesaj | katkılar) tarafından oluşturulmuş 133 numaralı sürüm ("'''Hidronefroz''' (İng. ''hydronephrosis''; Yun. ''hydōr'' "su" + ''nephros'' "böbrek"), idrar akımının engellenmesi ya da geri kaçışı sonucu böbrek pelvisi ve kalikslerin idrarla genişlemesidir; kendisi bir hastalık değil, altta yatan tıkanma ya da reflünün görüntüleme bulgusudur ve tedavi edilmediğinde ilerleyici böbrek hasarına yol açabilir. == Etimoloji == Yunanca ''hydōr'' (su) ve ''nephros'' (böbrek) sözcüklerinden tür..." içeriğiyle yeni sayfa oluşturdu)
(fark) ← Önceki sürüm | Güncel sürüm (fark) | Sonraki sürüm → (fark)

Hidronefroz (İng. hydronephrosis; Yun. hydōr "su" + nephros "böbrek"), idrar akımının engellenmesi ya da geri kaçışı sonucu böbrek pelvisi ve kalikslerin idrarla genişlemesidir; kendisi bir hastalık değil, altta yatan tıkanma ya da reflünün görüntüleme bulgusudur ve tedavi edilmediğinde ilerleyici böbrek hasarına yol açabilir.

Etimoloji

Yunanca hydōr (su) ve nephros (böbrek) sözcüklerinden türetilmiştir; sözcük anlamıyla "böbrekte su birikmesi" demektir. Üreterin eşlik eden genişlemesi hidroüreter olarak adlandırılır.

Klinik bağlam

Nedenler tıkanmanın düzeyine ve mekanizmasına göre gruplandırılır: intraluminal (taş — erişkinde akut hidronefrozun en sık nedeni —, kan pıhtısı, papilla nekrozu), intramural (üreteropelvik bileşke darlığı — çocuklukta en sık neden —, üreter darlığı ve tümörleri, üreterosel, mesane tümörü, nörojen mesane, posterior üretral valv) ve dış bası (prostat büyümesi — yaşlı erkekte iki taraflı hidronefrozun başlıca nedeni —, pelvik kitleler, gebe uterus, retroperitoneal fibrozis ve lenfadenopati); vezikoüreteral reflü, tıkanma olmaksızın hidronefroz yapan başlıca mekanizmadır ve gebelikte sağ ağırlıklı fizyolojik hidronefroz sık görülür.[1] Patofizyolojide toplayıcı sistem basıncının yükselmesi glomerüler filtrasyonu düşürür; süregen tıkanma tübüler işlev bozukluğu, inflamasyon ve fibrozisle kalıcı parankim kaybına ilerler; hasarın geri dönüşümü tıkanmanın süresi, derecesi ve tek-iki taraflılığıyla belirlenir. Klinik tablo hıza bağlıdır: akut tıkanma renal kolik ile gürültülü seyrederken, kronik hidronefroz sinsi olabilir ve künt yan ağrısı, tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu ya da rastlantısal görüntüleme bulgusuyla tanınır; iki taraflı tıkanma veya soliter böbrek tutulumu postrenal akut böbrek hasarının başlıca nedenidir ve tam anüri güçlü bir ipucudur. Tanıda ultrasonografi ilk basamak yöntemdir; pelvikaliksiyel genişlemeyi duyarlı biçimde gösterir ve derecelendirir, ancak akut erken dönemde ve dehidratasyonda yalancı negatif olabilir; kontrastsız BT taşı ve düzeyi gösterir, BT ürografi ile MR ürografi anatomik ayrıntı sağlar, diüretikli renogram (MAG3) işlevsel tıkanmanın ve bölünmüş böbrek işlevinin değerlendirilmesinde kullanılır; obstrüktif olmayan kaliektaziden ayrım klinik bağlamla yapılır.[2] Yönetimin ilkesi tıkanmanın giderilmesidir ve aciliyet eşlik eden bulgularla belirlenir: enfekte tıkalı sistem (sepsis riski), oligoanürik böbrek hasarı, dirençli ağrı ve soliter böbrekte tıkanma acil dekompresyon gerektirir; üst sistem retrograd üreteral stent ya da perkütan nefrostomi ile, alt sistem mesane kateteriyle boşaltılır. Kesin tedavi nedene yöneliktir (taş tedavisi, üreteropelvik darlıkta piyeloplasti, prostat cerrahisi); iki taraflı kronik tıkanmanın giderilmesinden sonra gelişebilen postobstrüktif diürez, sıvı-elektrolit izlemi gerektiren özel bir dönemdir. Antenatal hidronefroz, gebelik ultrasonografisinin en sık saptadığı anomalilerdendir ve doğum sonrası derecelendirme ile izlem-girişim kararları yapılandırılmış protokollerle verilir.[3]

Eş anlamlılar

  • Pelvikaliksiyel dilatasyon
  • Böbrek şişmesi (halk arasında kullanım)

İlgili terimler

Kaynaklar

  1. Loscalzo J, Fauci AS, Kasper DL ve ark. (ed.), Harrison's Principles of Internal Medicine, 21. baskı, McGraw Hill, 2022.
  2. Türk C, Petřík A, Sarica K ve ark., EAU Guidelines on Diagnosis and Conservative Management of Urolithiasis, European Urology, 2016.
  3. Nguyen HT, Herndon CDA, Cooper C ve ark., The Society for Fetal Urology consensus statement on the evaluation and management of antenatal hydronephrosis, Journal of Pediatric Urology, 2010.