Pelvik taban

Pelvik taban (İng. pelvic floor), leğen boşluğunun tabanını oluşturan kas ve bağ dokusu tabakasıdır.

Etimoloji

Türkçe tanımlayıcı bir terimdir; Latince karşılığı diaphragma pelvistir.

Yapının başlıca kası levator ani kas grubudur; birden çok bölümden oluşur.^[1]

İşlevleri organları desteklemek, idrar ve dışkı tutmayı sağlamak ve cinsel işleve katkı vermektir.

Bu çok yönlü işlev, bozukluklarının neden geniş bir yelpazeye yayıldığını açıklar.

Kaslar dinlenme durumunda sürekli hafif kasılı hâldedir; bu tonus kontinansın temelidir.

Karın içi basınç arttığında ise kaslar önceden kasılır; bu refleks kaçırmayı önler.

Bu öngörücü kasılmanın bozulması, stres tipi idrar kaçırmanın düzeneğidir.

En sık zedelenme nedeni doğum travmasıdır.

Vajinal doğum sırasında kaslar gerilir ve sinirleri zedelenebilir.

Uzamış ikinci evre, iri bebek ve müdahaleli doğumlar riski artırır.

Belirtiler yıllar sonra ortaya çıkabilir; bu gecikme bağlantının kurulmasını güçleştirir.

Menopoz ile doku desteğinin azalması, gizli hasarı görünür kılar.

Diğer risk etkenleri obezite, kronik kabızlık, süregen öksürük ve ağır kaldırmadır.

Bu etkenlerin ortak özelliği, karın içi basıncı kronik olarak artırmalarıdır.

Bu ortaklık, korunma stratejilerinin temelini oluşturur.

Bozukluklar üç grupta toplanır ve çoğu kez birlikte bulunur.

Bunlar idrar kaçırma, dışkı tutamama ve organ sarkmasıdır.

Bu birliktelik, tek bir yakınmayla başvuran hastada diğerlerinin sorgulanmasını gerektirir.

Bu sorgulama sıklıkla atlanır; hastalar utanç nedeniyle dile getirmez.

Kasların aşırı kasılması da bir bozukluktur; bu durum sıklıkla gözden kaçar.

Dissinerjik dışkılamada, dışkılama sırasında gevşemesi gereken kaslar kasılır.

Bu tabloda müshil tedavisi etkisizdir; çözüm biyogeri bildirim eşliğinde kas eğitimidir.

Bu ayrımın yapılmaması, yıllarca süren başarısız tedaviye yol açar.

Benzer biçimde, aşırı kasılma kronik pelvik ağrı ve ağrılı ilişkiye neden olabilir.

Değerlendirmede muayene, manometri ve görüntüleme kullanılır.

Tedavinin temeli, doğru uygulanan pelvik taban egzersizleridir.

Egzersizin doğru kas grubuyla yapılması belirleyicidir; hastaların önemli bir bölümü yanlış kas kullanır.

Bu nedenle fizyoterapist eşliğinde eğitim, tek başına verilen sözlü öneriden çok daha etkilidir.