Ropivakain
Ropivakain (İng. ropivacaine), uzun etkili amid yapılı lokal anesteziktir.
Etimoloji
Kimyasal yapısını tanımlayan uluslararası ortak adından gelir.
Klinik bağlam
İlaç, bupivakain ile aynı kimyasal aileye aittir ancak yalnızca sol çevirici izomerden oluşur ve yağda çözünürlüğü daha düşüktür. Bu iki özellik, kalp toksisitesinin belirgin biçimde daha az olmasını sağlar.[1]
Etki düzeneği aynıdır: sinir zarındaki voltaj bağımlı sodyum kanallarını bloke ederek iletiyi durdurur.
En belirgin klinik özelliği, duyusal ve motor blok arasındaki ayrımın daha belirgin olmasıdır. Düşük derişimlerde ağrıyı keserken kas gücünü büyük ölçüde korur. Bu özellik, doğum analjezisinde annenin hareket edebilmesini, ameliyat sonrası dönemde ise erken hareketlenmeyi ve rehabilitasyonu kolaylaştırır.
Ayrıca damar büzücü etkisi bulunur; bu, emilimini yavaşlatarak etki süresini uzatır ve kan düzeyinin daha yavaş yükselmesini sağlar.
Kullanım alanları epidural anestezi, epidural analjezi, periferik sinir bloğu, pleksus blokları, fasiyal düzlem blokları ve yara infiltrasyonudur. Büyük hacim gerektiren bloklarda, güvenlik profili nedeniyle sık tercih edilir.
Kalp toksisitesinin daha düşük olması, mutlak güvenlik anlamına gelmez. Sistemik toksisite yine gelişebilir; kiloya göre en yüksek doz sınırlarına uyulması, bölünmüş dozlarda ve aspirasyon yapılarak uygulanması ve ultrasonografi kılavuzluğu zorunludur. Uygulama yapılan her yerde lipit emülsiyonu ve canlandırma donanımı bulundurulmalıdır. Daha güvenli sanılarak doz sınırlarının gevşetilmesi, alanın en tehlikeli yanılgısıdır.
Toksisite bulguları merkezî sinir sisteminde başlar: ağız çevresinde uyuşma, metalik tat, kulak çınlaması, huzursuzluk, kas seğirmesi ve nöbet. Bu bulguların ortaya çıkması, uygulamanın hemen durdurulmasını gerektirir.
İki taraflı bloklarda toplam dozun gözden kaçması sık görülen bir hatadır; her iki tarafa verilen ilaç birlikte hesaplanmalıdır.
Nöroaksiyel uygulamalarda hipotansiyon, bradikardi ve idrar tutulması gibi tekniğe bağlı riskler geçerliliğini korur. Antikoagülan tedavi alan hastalarda bekleme sürelerine uyulması, epidural hematomu önlemenin tek yoludur.
Kateter yerleştirilerek sürekli infüzyon uygulanabilir; uzun süreli ağrı denetiminde kullanılır ve motor bloğun az olması hareketlenmeyi kolaylaştırır.
Eklem içine sürekli infüzyon uygulaması, kıkırdak hasarı riski nedeniyle önerilmez.
Levobupivakain ile birlikte, bupivakainin daha güvenli seçenekleri olarak değerlendirilir; seçim, istenen motor blok düzeyine ve kurum uygulamalarına göre yapılır.
Eş anlamlılar
- Ropivakain hidroklorür
İlgili terimler
Kaynaklar
- ↑ Gropper MA ve ark. (ed.), Miller's Anesthesia, 9. baskı, 2020.